Fotografia jest połączeniem kilku wynalazków. Za nim powstała trwała fotografia Ibn al-Hajsam (965–1040) wynalazł Camera Obscura ,urządzenie zbudowane       z poczernionego wewnątrz pudełka w celu zredukowania odbić światła. Na jednej ściance znajduje się niewielki otwór ,ośrednicy 0,3-1 milimetra zależnie od wielkości kamery mający  spełniać  rolę obiektywu,  na drugiej natomiast znajduje się  matowa szyba zwana matówką lub kalka techniczna. Promienie światła wpadając przez otwór tworzą na matówce odwrócony i pomniejszony obraz. Jeżeli wstawimy w  miejsce matówki kliszę fotograficzną  otrzymamy zdjęcie.

Obraz otrzymany za pomocą camera obscura jest  miękki ,posiada  łagodne kontrasty delikatne rozmycie, nieskończoną głębię ostrości oraz zupełny brak dystorsji, wykonany  zaś na materiale barwnym ma niepowtarzalną  pastelową kolorystykę. Z uwagi na te cechy  camera obscura wykorzystywana jest także dzisiaj w fotografii artystycznej.

Kolejne etapy powstawania trwałej fotografii to odkrycie przez Alberta Wielkiego azotanu srebra , Georges Fabricius odkrył chlorek srebra, Daniel Barbaro w 1568 roku jako pierwszy opisał przysłonę , a w 1694 roku  Wilhelm Homberg opisał efekt fotochemiczny.

c.d.n.